درباره دانشگاه زابل

درباره دانشگاه زابل

آموزش عالي در سيستان با تاسيس دانشكده كشاورزي در سال 1358 با پذيرش 50 نفر

دانشجوي بومي استان فعاليت خود را در شهرستان زابل آغاز نمود با وقوع انقلاب فرهنگي فعاليت

آموزشي دانشكده به حالت تعليق در آمد و با بازگشايي موسسات آموزش عالي فعاليت مجدد خود

را در سال 1362 با عنوان آموزشكده كشاورزي با پذيرش 40 نفر در رشته امور زراعي آغاز كرد. در

سال 1366 رشته امور دامي به اين مجموعه افزوده شد.در سال 1368 با توجه به نياز مبرم منطقه

وتلاش دانشگاه سيستان وبلوچستان در جهت افزايش توان فيزيكي وپرسنلي مجوز تبديل

آموزشكده به دانشكده را اخذ و از مهر ماه 1369 با پذيرش دانشجو در مقطع كارشناسي دو رشته

دامپروري و زراعت واصلاح نباتات وارد مرحله جديدي گرديد در سال 1378 با مساعدت مسوولان

محترم نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران به خصوص وزير محترم وزارت علوم تحقيقات وفن آوري

جناب آقاي دكترمعين جهت تامين نيروي انساني متخصص مورد نياز وتوسعه همه جانبه فرهنگي

اقتصادي سياسي و اجتماعي منطقه دانشگاه زابل با امكانات و تجهيزات اوليه تاسيس گرديد اين

دانشگاه اكنون با داشتن دانشكده ها ومراكز تحقيقاتي دورهاي تحصيلات تكميلي مراكز دوره هاي

آموزش شبانه و دبيرستانهاي شبانه روزي دانشگاه توانسته است تا سرحد امكان نسبت به رفع

مشكلات اقتصادي اجتماعي سياسي و فرهنگي منطقه به عنوان يك دانشگاه جامع و كاربردي

گامهاي موثري بردارد.

دانشگاه زابل درراستاي توسعه همه جانبه منطقه گامهاي موثري را دربخشهاي آموزشي ،

پ‍‍ژوهشي ، فرهنگي ، تفزيحي ، اشتغالزايي و ... برداشته كه امروزه بعنوان يك مدل موفق ومناسب

براي مردم وبرنامه ريزان مورد استفاده قرارمي گيرد. اين دانشگاه فرمايش گهربار بنيانگذار نظام

مقدس جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني (ره) را كه فرمودند : دانشگاه اسلامي

دانشگاهي است كه مشكلات مردم را حل كند. سرلوحه كار خود قرار داده تا فرهنگ اميد به زندگي

را در بين مردم ترويج وگرفتاريهاي آنان را برطرف كند انشا ا....

عمليات طرح در سال 1370 و با واگذاري ايستگاه تحقيقات اداره منابع طبيعي زابل و در سطح حدود

100 هکتار به دانشگاه، آغاز گرديد. پس از آن در دو مرحله و باتوجه و همياري ويژه مسئولان وقت

وزارت کشاورزي ، به ويژه جناب آقاي دکتر کلانتري و با واگذاري زمين هاي باقيمانده به دانشگاه ،

وسعت مجتمع به بيش از 5000 هکتار توسعه يافت. به يقين ساکنان منطقه و کساني که در

گذشته هاي نه چندان دور از زمين هاي مورد نظر بازديد داشته اند ، خواهند گفت که دشت زهک

( محل کنوني مجتمع ) به دليل خشکي و وزش طوفان هاي شديد صرفاً به عنوان محلي براي عبور

و مرور کاروان هاي قاچاق و توسط افراد خاطي مورد استفاده قرار مي گرفته است. حجم اقدامات به

عمل آمده و سير تحولات مجموعه به قدري وسيع و سريع مي باشد که ثبت تحولات آن از عهده

نگارش خارج مي باشد. مسلماً پيشرفت سريع طرحها و توسعه روزافزون مجتمع در شرايط سخت

اقليمي زابل و فقر امکانات و منابع مالي ، بدون برخورداري از مديراني علاقمند ، متخصص و آينده

نگر که با از خودگذشتگي ، تلاش هاي شبانه روزي و تحمل سختي هاي فراوان ، کارهاي بي نظير

و اعجاب انگيز را انجام داده اند ، ميسر نبوده و نخواهد بود. البته قابل ذکر است که نقش برخي از

کارکنان مجتمع نيز به نوبه خويش کمتر از مديران نبوده که اين نيز خود جاي تقدير و تشکر فراوان

دارد.